Franciszkański Zakon Świeckich

Rodzina franciszkańska zasługuje na szczególne wyróżnienie dlatego, że jest najliczniejszą w Kościele i dała Kościołowi bardzo liczne zastępy świętych i błogosławionych oraz czcigodnych Sług Bożych, będącymi kandydatami na ołtarze.

Święty Franciszek założył III Zakon w 1221 roku na prośbę wielu mu współczesnych, na skutek wielkiego ruchu religijnego, wywołanego przez działalność i osobowość Św. Franciszka. Powstał z myślą o ludziach świeckich, którzy żyjąc w świecie i prowadząc życie małżeńskie oraz rodzinne, pragnęli dążyć do doskonałości chrześcijańskiej na wzór życia zakonnego. Franciszkański Zakon Świeckich stanowi część składową wielkiej Rodziny Franciszkańskiej. W skład tej rodziny wchodzą: Pierwszy i Drugi Zakon, Trzeci Zakon Regularny i ogromna ilość zakonów oraz zgromadzeń zakonnych, jak również innych instytutów kościelnych, które swą duchowość opierają na duchowości franciszkańskiej.

Do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich mogą należeć wszyscy katolicy, którzy odczuwają swe powołanie od Ducha Świętego i pragną dojść do doskonałości ewangelicznej. Przeznaczony jest dla ludzi żyjących w świecie, w związkach małżeńskich czy samotnie, pełniących funkcje państwowe czy obowiązki zawodowe, słowem dla ludzi wszystkich stanów i zawodów, także dla duchownych diecezjalnych. Reguła mówi: „w nich bracia i siostry, natchnienie przez Ducha w dążeniu do miłości doskonałej w swoim świeckim stanie, przez profesję zobowiązują się do życia według Ewangelii, na sposób św. Franciszka z pomocą tej Reguły zatwierdzonej przez Kościół” (Reg. 2).

 

Jedność w wielości wyraża się w prawdzie, że Świeccy Franciszkanie uczestniczą w zasługach oraz modlitwach Pierwszego i Drugiego Zakonu i całej Rodziny Franciszkańskiej, oraz w przywilejach udzielanych przez Stolicę Apostolską. Nigdy nie jesteśmy sami, lecz żyjemy w wielkiej wspólnocie, która nas wspiera i ubogaca swymi modlitwami, zasługami, przykładami ofiarnego życia oddanego Bogu i Kościołowi.